donderdag 28 oktober 2010 Leven op Daken nr. 13, 2010 27x gelezen
De daksector is te sterk gefragmenteerd, vindt Emile Quanjel. De samenwerking die nodig is om innovaties en kennisuitwisseling mogelijk te maken, vindt nog nauwelijks plaats. Dat kan en moet beter. Maar gelukkig: “Leven op Daken is een gunstige uitzondering.”
Emile Quanjel is een architect die zijn beroepspraktijk tijdelijk op een laag pitje heeft gezet voor het doen van promotieonderzoek naar kennisuitwisseling tussen uitvoerende en ontwerpende partijen in de Nederlandse bouwwereld. In samenhang met zijn promotieonderzoek is hij sinds begin 2010 in dienst van de Stichting Living Daylights als programmaregisseur voor het programma Bouwen met Groen en Glas. Dit programma, in opdracht van Productschap Tuinbouw en het InnovatieNetwerk, is er op gericht beleidsmakers, opdrachtgevers bouwprofessionals en onderwijsinstellingen enthousiast te maken voor een onlosmakelijke verbinding tussen groen en daglicht met de bebouwde omgeving.
Bouwen met groen en glas is een uitgave van Aeneas.
© 2012 www.groenenglas.nl - alle rechten voorbehouden.